روند متولد شد
بعضی چیزها یک‌شبه شروع نمی‌شوند؛ فقط یک روز بالاخره اسم پیدا می‌کنند. روند هم برای ما همین‌طور بود. سال‌هاست که کنار هم روی پروژه‌های مختلف کار کرده‌ایم؛ از طراحی و توسعه‌ی محصول گرفته تا زیرساخت، هوش مصنوعی، اتوماسیون و حل مسئله‌هایی که معمولاً خیلی بزرگ‌تر از یک سایت یا یک اپلیکیشن بودند. در این سال‌ها
بعضی چیزها یک‌شبه شروع نمی‌شوند؛ فقط یک روز بالاخره اسم پیدا می‌کنند.
روند هم برای ما همین‌طور بود.
سال‌هاست که کنار هم روی پروژه‌های مختلف کار کرده‌ایم؛ از طراحی و توسعه‌ی محصول گرفته تا زیرساخت، هوش مصنوعی، اتوماسیون و حل مسئله‌هایی که معمولاً خیلی بزرگ‌تر از یک سایت یا یک اپلیکیشن بودند.
در این سال‌ها تیم‌ها عوض شدند، پروژه‌ها بزرگ‌تر شدند، تکنولوژی‌ها تغییر کردند و تجربه‌ی ما هم بیشتر شد. اما یک الگو تقریباً همیشه ثابت بود:
بهترین نتیجه زمانی به‌دست می‌آمد که طراحی، توسعه، زیرساخت و تصمیم‌های محصول از هم جدا نبودند.
چرا روند؟
خیلی از پروژه‌ها در مسیر ساخت، بین چند نفر و چند تیم تقسیم می‌شوند.
یک نفر طراحی می‌کند، یک تیم توسعه می‌دهد، نفر دیگری مسئول سرور است و چند ماه بعد کسی باید بفهمد چرا محصول رشد نمی‌کند.
مشکل این مدل فقط تعدد آدم‌ها نیست؛ مشکل این است که مسئولیت نتیجه بین همه تقسیم می‌شود و در نهایت گاهی متعلق به هیچ‌کس نیست.
ما دوست داشتیم مدل دیگری داشته باشیم.
تیمی که قبل از شروع توسعه، مسئله را بفهمد.
هنگام طراحی به محدودیت‌های فنی فکر کند.
هنگام توسعه، تجربه‌ی کاربر را فراموش نکند.
موقع انتشار محصول، زیرساخت را بخشی از محصول بداند؛ نه کاری که در آخر پروژه باید somehow انجام شود.
و مهم‌تر از همه، بعد از Launch ناپدید نشود.
از همین نگاه، روند شکل گرفت.
استودیو، نه کارخانه‌ی پروژه
روند قرار نیست جایی باشد که پروژه واردش شود، چند صفحه طراحی و چند هزار خط کد تولید شود و بعد تحویل داده شود.
ما خودمان را بیشتر یک Digital Growth Studio می‌بینیم.
یعنی کنار یک کسب‌وکار می‌ایستیم و سعی می‌کنیم تمام مسیری را که یک محصول دیجیتال برای ساخته‌شدن و رشدکردن لازم دارد، یکپارچه ببینیم.
گاهی مسئله از UX شروع می‌شود.
گاهی محصول به معماری فنی بهتری نیاز دارد.
گاهی یک فرایند داخلی باید با AI و Automation بازطراحی شود.
گاهی محصول آماده است اما زیرساخت آن توان رشد ندارد.
و بعضی وقت‌ها هم مسئله اصلاً چیزی نیست که در جلسه‌ی اول تصور می‌کردیم.
برای همین، برای ما کار با «شناخت مسئله» شروع می‌شود، نه انتخاب تکنولوژی.
هوش مصنوعی برای ما یک بخش جانبی نیست
AI حالا تقریباً به تیتر ثابت همه‌ی شرکت‌های تکنولوژی تبدیل شده؛ اما برای ما فقط یک قابلیت برای اضافه‌کردن به صفحه‌ی خدمات نیست.
ما سال‌هاست محصولات واقعی مبتنی بر هوش مصنوعی می‌سازیم و با محدودیت‌های واقعی آن درگیر بوده‌ایم؛ از مدل‌ها و APIها تا هزینه، مقیاس‌پذیری، Agentها، Automation و تجربه‌ی کاربری محصولاتی که AI هسته‌ی اصلی آن‌هاست.
به همین دلیل وقتی از هوش مصنوعی حرف می‌زنیم، منظورمان اضافه‌کردن یک Chatbot به محصول نیست.
سؤال مهم‌تر برای ما این است:
هوش مصنوعی دقیقاً کجای این کسب‌وکار می‌تواند یک مسئله‌ی واقعی را بهتر، سریع‌تر یا ارزان‌تر حل کند؟
گاهی جواب یک Agent است، گاهی یک Workflow خودکار و گاهی هم جواب این است که اصلاً AI لازم نیست.
یک تیم، یک مسئولیت
شاید مهم‌ترین چیزی که می‌خواستیم با روند بسازیم همین بود.
اینکه پروژه بین چند مجموعه‌ی جداگانه پاس داده نشود.
طراحی، توسعه، AI، اتوماسیون، زیرساخت و انتشار محصول باید بتوانند دور یک میز قرار بگیرند و برای یک نتیجه‌ی مشترک تصمیم بگیرند.
ما روند را با همین نگاه ساخته‌ایم:
یک تیم، یک مسئولیت.
نه مسئولیت تحویل یک فایل Figma.
نه مسئولیت تحویل Repository.
نه مسئولیت بالا آوردن یک Server.
مسئولیت ساختن چیزی که واقعاً کار کند.
چرا اسمش «روند» است؟
چون محصول خوب یک خروجی لحظه‌ای نیست.
یک روند است.
شناختن.
طراحی‌کردن.
ساختن.
آزمودن.
منتشرکردن.
اندازه‌گرفتن.
اشتباه‌کردن.
اصلاح‌کردن.
و دوباره بهتر ساختن.
ما به پروژه‌ها هم همین‌طور نگاه می‌کنیم. قرار نیست همه‌چیز در نسخه‌ی اول کامل باشد؛ مهم این است که مسیر درستی برای بهترشدن وجود داشته باشد.
این تازه شروع ماست
روند حاصل یک تصمیم ناگهانی نیست.
اسم تازه‌ای است برای مسیری که مدت‌هاست در آن حرکت می‌کنیم.
حالا می‌خواهیم تجربه، تیم و نوع نگاه‌مان به ساخت محصول را زیر یک پرچم مشخص ادامه بدهیم.
در این بلاگ هم قرار نیست فقط درباره‌ی خودمان بنویسیم.
درباره‌ی ساخت محصول، تجربه‌ی کاربری، مهندسی، زیرساخت، هوش مصنوعی، اتوماسیون و چیزهایی که در پروژه‌های واقعی یاد می‌گیریم خواهیم نوشت؛ حتی درباره‌ی تصمیم‌هایی که جواب نداده‌اند.
چون خودِ روند ساختن، معمولاً چیزهای بیشتری برای گفتن دارد تا نتیجه‌ی نهایی.
روند متولد شده؛ اما روندِ ساختنش تازه شروع شده است.